Eerste maandelijkse check-up: September

De huidige statistieken:

Accomodatie:

Hmmm lekker

Nog steeds bij de grootvader. Dat gaat grotendeels goed. De situatie is wel wat verbeterd maar ook doordat we nu toch plannen te vertrekken in de nabije toekomst. Morgen komt Sookie aan en ze blijft logeren tot 8 oktober. In die tijd willen we ook een tripje maken richting Central Coast California, waar we misschien heen willen. Het heeft het warme klimaat van California (maar wel iets koeler) te midden van groene, glooiende heuvels. Of het betaalbaar is blijft nog een beetje een vraagteken. Dat hangt af van het volgende.

Jobs:

Aangezien we nog niet echt een idee hebben van waar te zoeken (zie voorgaande) is Andrew nog niet echt op zoek naar een vaste full-time. Hij werkt af en toe met zijn vader (loodgieter) en ik geef sinds deze week ook drie uurtjes per week Nederlandse les aan een man uit Ecuador. Wat beweegt zo iemand er toe om Nederlands te leren? Hij werkt voor een Nederlands bloemenbedrijf hier, en vindt het uiterst verdacht wanneer iedereen rondom hem Nederlands babbelt en hij het niet begrijpt.
Uiteraard leer ik hem Hollands, niet Vlaams.

We spreken af in een restaurant hier 10 minuutjes wandelen vandaan, en hij betaalt me $25/uur + koffie en taart (Coco's heeft echt lekkere taarten!).

Dagje in het park

Sociaal:

We hebben ons aangesloten bij een atheïstische groep hier in Los Angeles: Atheists United. Tot dusver zijn we al naar twee bijeenkomsten geweest. Eén daarvan was een viering van hun 30-jarig bestaan met een champagne brunch. De Ecuadoriaan heb ik ook daar leren kennen, samen met nog wat andere zeer aangename mensen. Als we zouden verhuizen, moeten we dat natuurlijk wel weer opbouwen, maar er zijn nog gelijkaardige groepen en sub-groepen in andere delen van het land, dus we vinden wel iemand!
Het is vooral heel leuk om vrienden te maken uit zoveel verschillende culturen en in zoveel verschillende kleuren :-)

Daarnaast zien we ook af en toe wat familieleden en oude vrienden van Andrew. Erg druk hebben we het gelukkig niet, want met een baby'tje is dat ook erg moeilijk.

Savannah:

Vriendjes maken in het park

Onze kleine dikzak stelt het goed. We hebben haar gewogen op 25 september, en ze kwam aan een gezapige 8.160 gr. Ze lacht volop, en rolt al vlot van rug naar buik. Omgekeerd is nog moeilijk, dus jengelt ze maar als ze het beu is.

Ondertussen krijgt ze ook al wat groente- en fruitpap. Wij doen wat op het lepeltje; zij pakt de lepel en steekt die in haar mondje. Leuk om zien, al zit alles wel onder de spetters.

We zijn dus nog steeds volop bezig met uitzoeken wat we nu precies willen, en waar. België speelt nog in het achterhoofd, evenals Portland, midden-Californië, enz. Maar het gebrek aan vaste planning begint ons wel wat te frustreren, dus we vinden hopelijk snel iets.

PS: Het is hier nog steeds iedere dag tussen de 30-40°C. Nog geen spatje regen gezien deze hele week! Jaloers iemand?

Laatste week België - Eerste week Amerika

Hier zitten we dan. In het verre, hete Los Angeles. Het is nog wel even wennen.

De laatste week in België was er één van vooral afscheid nemen.  Dat is altijd moeilijk, maar we hebben toch geprobeerd er iets moois van te maken. 

De mannen: Andrew, Tom & Maarten

Op maandag 20 augustus moesten we voor de laatste keer naar Kind&Gezin voor de laatste metingen (90e percentiel) en laatste inentingen (amper traantjes deze keer van onze flinke meid).  De woensdag daarna zagen we de familie nog eens op de gigantische Schuurmans BBQ. Met 94 man waren we eigenlijk nog net niet compleet, maar volk genoeg voor een leuk feestje. Fantastisch om je in zo’n ‘nest’ thuis te mogen voelen. 

Op zondag gaven we dan zelf een feestje voor de vrienden in Brugge. Het werd een casual BBQ met verrassend goed weer en verrassend gezellig volk. Zelfs met de beperkte lijst van genodigden, was er nog bijna plaats te kort, maar met een extra tafel en een paar extra stoelen erbij ging het wel. De laatste maandag gingen we nog even snel gaan shoppen in de Boops’n’Burps in Antwerpen om wat moois en ook nog even langs Mamaskientje in Brugge voor een Tummy Tub die perfect in de koffer paste! Ondertussen heeft die ook al haar dienst bewezen in Las Vegas.

Savannah en haar Moeke

Ijsje bij Da Vinci

Mooiste dames ter wereld!

Nog een dagje Antwerpen tussendoor

Met Myriam en Björn

En dan op woensdag brak de dag van vertrek eindelijk aan. Om 5 uur uit bed. Om 5u30 op de weg.  Mama had een lekker ontbijt klaargemaakt voor op de luchthaven. Tegen dat we volledig ingecheckt waren hadden we nog een halfuurtje om dat met z’n zessen (Mama, Papa, Elise, Andrew, Savannah en ik) op te peuzelen. De restjes namen we mee voor het vliegtuig. Het afscheid was kort maar krachtig. Zo had iedereen het het liefst. En dan het begin van onze lange reis.

Familie Berben - Schuurmans en familie Leigh - Berben

Super In-Flight Entertainment

De eerste vlucht was verbazingwekkend comfortabel. We zaten op een klein vleigtuig (denk stijl Ryan Air) maar ze hadden ervoor gezorgd dat we een extra stoel in het midden hadden voor Savannah. Daar lag zij vooral op te slapen en wat te spelen. Wij sliepen een beetje en genoten van het verbazingwekkend lekkere eten. Het bleek duidelijk aan de maaltijden dat we vanuit Europa vertrokken.

Immigratie verliep ook vlot. De tweede vlucht was niet zo makkelijk als de eerste. Daar hadden we stoelen vooraan waarvan de armleuning niet omhoog kon (nogal krap bij de borstvoeding) en we konden er maar 2 naast elkaar krijgen. Savannah moest dus slapen uitgestrekt op Daddy’s benen. 

Mini-slaapjes

Bij de aankomst in Los Angeles vielen er wel een paar traantjes. We moesten even wachten op de koffers die met een latere vlucht meegekomen waren, dus reden we snel langs In’n’Out voor een hamburger. Savannah was uitgeput dus een knuffel zat er nog niet meteen in voor Grandma, maar de volgende dag was dat al beter.

Op de luchthaven

De aankomst in het huis was wat minder dan we verwacht hadden. De hygiëne liet veel te wensen over en er zaten overal mieren in de keuken. We dachten nog even naar een hotel te gaan, maar dat bleek te duur. We zijn nu al een weekje bezig met opkuisen/opruimen. De mieren in de voorraadkast zijn grotendeels verdwenen. In de rest  van de keuken komen we wel hier en daar een verdwaald exemplaar tegen. Maar de opkuis van dag 1 en 2 heeft het probleem toch al voor een groot deel verholpen.

In de Tummy Tub op hotel

Op zaterdag vertrokken we met Andrew zijn ouders naar Las Vegas, slechts 3 uur later dan verwacht zaten we in de wagen. We maakten een pit-stop bij Peggy Sue’s, een 50’s diner met een leuk tuintje. Savannah vond de eenden en hun gekwaak absoluut hilarisch en schaterde er op los. Een grappig tussendoortje. Tegen 5 uur  kwamen we aan bij het hotel. De naam ‘Excalibur’ kan dan grandioos klinken maar is toch maar een heel basic hotel. De kamers waren zeker niet luxueus, eigenlijk amper proper. 

's Ochtends met Mama spelen

Andrew’s moeder had een autostoeltje gekocht dat in de buggy past die wij hier tweedehands kochten. Savannah heeft dus vele uren in dat stoeltje doorgebracht. Het was erg gemakkelijk dat we haar nooit hoefden wakker te maken en ook gewoon met haar overal heen konden, maar haar zo lang in een stoeltje laten zitten zullen we toch niet meer doen. Na een heel weekend zo rondgereden worden was ze het op de terugreis kotsbeu en we hebben ettelijke stops moeten houden om te zorgen dat ze er vrede mee kon nemen. 

Met Sabrina

En haar zus Kim

Vegas zelf was zoals het altijd is: rokerig, rumoerig, veel van hetzelfde. Niet echt onze favoriete vakantiebestemming, al zullen we er met oudejaar terugzijn met Elise. Het was vooral leuk om Andrew’s broer met zijn (nu al vrouw) verloofde te zien en Andrew’s meter en peter en hun dochters. We kregen ook meteen een hele zak vol kleertjes voor Savannah. Ik denk dat ik niets meer hoeft te kopen tot ze zeker een jaar oud is. 

Bij Andrew's meter Jessie

Andrew in z'n nopjes - rarara waarom

Bewijs van Andrew's super talent: zonder gebruiksaanwijzing!

Nu zijn we alweer een aantal dagen bezig met opruimen en alles een beetje herinrichten. Andrew steekt Savannah’s bedje in elkaar op dit eigenste moment (dat ik dit type, niet dat ik het online zet). Ik bak brood en probeer elke dag lekker en gezond te koken. 

Of we lang blijven hier in huis is nog wel zeer de vraag. We hebben het gevoel dat onze aanwezigheid wel geduld maar niet echt geapprecieerd wordt. Wat we in huis doen lijkt alvast niet veel uit te maken, al proberen we het ook voor de grootvader op te knappen en proper te houden. Daarnaast is in Los Angeles wonen wel duur, dus kijken we om eventueel noordwaarts te trekken richting Oregon. 

Dus de toekomst? Nog steeds een groot vraagteken. Maar dat is voor ons al niets nieuws meer. Wij doen het één stap met een keer.

Welcome/Welkom Savannah Josephine

Big eyes

Nederlands

Al bijna 4 maand geleden dat er nog iets op deze blog verscheen. En dat heeft natuurlijk alles te maken met de geboorte van onze dochter en de hectische tijd die daarop volgde.

First kiss from Daddy

Na een lange arbeid (ca 27 uur) maar korte bevalling (20 minuutjes) kreeg we Savannah's prachtige gezichtje voor het eerst te zien op 24 april 2012 om 19u46. We moesten uiteindelijk toch nog naar het ziekenhuis, omdat onze kleine meid haar hoofdje maar niet wou kantelen en de weeën gestimuleerd moesten worden. Dan ook maar meteen een epidurale want ik was de uitputting nabij, en kon toch nog een beetje slapen voor het grote werk.
Zo'n eerste moment met je kind is onmogelijk te beschrijven, dus daar begin ik ook niet aan. Laat ik gewoon zeggen dat ik op slag smoorverliefd werd op dat kleine, hulpeloze wezen.

In the hospital with Mama

De daaropvolgende dagen/weken waren er van intense vreugde, helse pijn (8 weken kloven) en slepende vermoeidheid. Er verandert toch heel wat.

Ondertussen zijn we alweer 16 weken verder en het leven met dat baby'tje al gewoon. Ik kan het me nog moeilijk indenken zonder.
We gebruiken nog steeds katoenen luiers en ze geniet nog steeds volop van Mama's melk. Nieuwe kleertjes vinden we vooral op rommelmarkten, net zoals het eerste speelgoed.

First family picture (3 days old)

Daarnaast moet ze dinsdag al naar haar 3e afspraak bij Kind & Gezin voor het meten, wegen en inenten (altijd een hartverscheurend moment voor moeder en dochter). De vorige keren was ze al steeds opvallend groot en lekker mollig, dus hopen we dat ze in dezelfde lijn verder doet.

Tot daar een korte update met wat foto's. Alle immigratie papieren zijn afgewerkt. We waren meteen geslaagd voor het interview in Brussel. Over een kleine 2 weken vertrekken we naar de VS en van daar uit zal de blog wel weer een revival meemaken alleen al uit heimwee.

My first Mother's Day Card from 'Savannah'

English

curled up in her basket

Already almost 4 months since anything appeared on this blog. And of course that's all because of the birth of our daughter, and the hectic time that followed.

4 generations of women - Grootmoeke, Moeke, Mama and Savannah

After a long labor (about 27 hours) but short delivery (only 20 minutes) we saw Savannah's pretty face for the very first time on April 24, 2012 at 7:46 p.m.
In the end we had to go to the hospital after all because our little lady didn't want to tilt her head the right way and they needed to enhance my labor. I asked for an epidural as well then since I knew the contractions were going to be even more painful and I was completely exhausted. That way I could sleep a little bit before the final 'push'.

The first moment with your own baby is impossible to describe, so I won't try. Let's just say that I instantly fell head over heels for that tiny, helpless being.

Sneezing in her new pj's

The following days/weeks were of intense joy, agonizing pain (cracked nipples for 8 weeks) and increasing exhaustion. It's a big change!

By now, 16 weeks have passed though, and we have gotten used to living with a baby. I can hardly imagine life without her.
We're still using cloth diapers (pre-formed but also just muslin flats) and Savannah's still loving Mama's milk. Most of the 'new' clothes and toys we buy are from second hand markets which we love.

Daddy makes me so happy!

Apart from that we have her 3rd appointment at Kind & Gezin (free health service for children up to 5 years old) for measuring, weighing and her 3rd round of shots (always a heartbreaking moment for mother and daughter). The last two times she was always noticeably taller and heavier than other kids. We're hoping she'll keep it up.

So far for a short update with some pictures. My paperwork has all been taken care of here. We did the interview in Brussels and passed without a problem. In less than 2 weeks we'll be in LA and from there the blog will probably experience a revival if only out of home-sickness.

Eco-bathing when the baby-tub gets too small

Leaving China - China Verlaten

Nederlands
Het is zover. We zijn bijna weg.
Op 10 januari vertrekt onze vlucht van Beijing naar Chicago, en dan naar Los Angeles. Maandag 9 januari trekken we 's avonds naar Beijing om daar een 9-tal uurtjes te wachten/overnachten.

Onze immigratie-zaak is nog steeds niet afgerond, maar wordt nu overgezet naar de Belgische ambassade. We hadden als datum 1 februari gekregen voor het interview hier, maar dat betekende dat we veel te lang zouden moeten wachten. Hoe het in België verloopt, zien we nog wel.

Waar zijn we de laatste tijd mee bezig geweest?

Op Kerstmis moesten we ons oude appartement met pijn in het hart verlaten. Het is in de tijd dat we hier waren een echte thuis geworden. We mochten een leegstaand appartement gebruiken waar we de laatste aantal weken geweest zijn. Het staat leeg en is gigantisch, en is daardoor heel erg koud. We blijven overdag bij vrienden en gaan 's avonds daar slapen. Het is er rond de 5° wanneer we toekomen. Met de slaapkamerdeur toe en de airco op 30°C de hele nacht, kunnen we het tot rond 17° opwarmen. Het is fris, maar slapen lukt.

Ondertussen eten we veel. We brengen tijd door met onze vrienden hier en genieten van de laatste dagen sneeuw.

Met de zwangerschap loopt ook alles goed. We weten ondertussen dat ons toekomstig kindje een meisje is, en hebben al een naam in ons hoofd. Ik rust veel en merk dat een aantal dingetjes wat meer energie vragen dan voorheen: trappen lopen, dingen dragen, lang recht staan. Dus doe ik dat wat minder.

Voila. De laatste update vanuit China zit erop. Vanaf 10 januari zal al het nieuws vanuit de VS komen. Vanaf 20 februari (ongeveer) weer vanuit België. Tot binnenkort!

English
The time has come. We're almost out of here.

On January 10th our flight leaves from Beijing to Chicago, where we'll get a flight back to Los Angeles. On Monday January 9th we'll fly to Beijing in the evening to wait for our Chicago flight the next morning at 7. We'll be at the airport for about 9 hours.

Our immigration case is still not finished, but will now be transferred to the Belgian embassy. The Guangzhou consulate had given us February 1st as an interview date, but that meant too much waiting time for us with the pregnancy. How it'll go in Belgium, we'll have to see later.

So what have we been up to the last couple of weeks?

On Christmas day we had to vacate our old apartment. It wasn't easy since it has really been a home for us in the last two years. We are currently staying at a vacant apartment of a friend's friend. It's huge and empty, and thus very very cold. During the day we stay with friends, at night we go back to the apartment to sleep. We're pretty much camping out in the bedroom and keep the heater going at full speed the whole night. Without heating, it's about 40°, with the heating we can get it to about 62, which is good enough to sleep.

In the mean time, we eat a lot. We spend lots of time relaxing with our friends and are enjoying the last days of snow.

With the pregnancy, everything is going well too. We now know that our future baby is a girl and already have a name in mind. I rest a lot and have noticed that certain things are requiring more energy than before. Things such as climbing stairs, carrying heavy bags and standing for long stretches of time. So I do those things a little less than before (that's where the hubby comes in).

There you go. That's it. The last update from China. After January 10th all the news will come from the States. After February 20th, it'll be from Belgium again. 'Till soon!