Immigration and New Semester - Immigratie en nieuw semester

English
It's been a while. I know. I haven't been feeling my best, so I've been distracting myself as much as possible doing things to keep my mind occupied, like watching TV shows and listening to Agatha Christie books.

Andrew went to Beijing last week. He took a bus on Monday afternoon, arrived on Tuesday morning (too early!), and went to the embassy. It turned out that he had an appointment with the wrong section, and then they told him that he couldn't file the paperwork in Beijing anymore but now had to send it/go to Guangzhou directly. Guangzhou is the economic capital of China, and it's all the way down south. It's also the consulate where all the immigrant paperwork is processed.
So he came back and emailed the Guangzhou consulate. We're hoping we'll be able to send the file to them, and then be called for an interview soon-ish (within 2 months, hopefully).

Andrew has been teaching at the Korean school here. They hired him for 5 weeks at first, as a substitute, but now it turns out the other teachers will be back sooner, so Tuesday will be his last day. Financially speaking that's a bit of a blow.

Red tape

I have only been teaching a few private classes and will start university classes on the 19th. I'll only be teaching morning classes (8 double classes a week), which is what I asked for. That leaves time in the afternoons to write, or teach private classes. They will all be freshmen writing classes. Third year in a row.

Nederlands
Het is alweer even geleden. Ik weet het. Ik voel me de laatste tijd niet opperbest, dus probeer ik mezelf zoveel mogelijk af te leiden met TV-shows en luisterboeken van Agatha Christie.

Andrew is vorige week naar Beijing geweest om het formulier in te dienen, maar dat was pure tijdverspilling. Hij vertrok maandag namiddag en kwam dinsdag ochtend heeeeel vroeg aan. Bij de ambassade aangekomen, bleek dat hij een afspraak gemaakt met de verkeerde sectie van de ambassade. Sinds 15 augustus moeten aanvragen ingediend worden in Guangzhou, het economische centrum van China. Guangzhou is helemaal in het zuiden, dus nu hopen we dat we de aanvraag per post kunnen versturen in plaats van helemaal naar daar te reizen. We zullen er sowieso heen moeten voor het interview.

Andrew geeft momenteel les aan de Koreaanse school hier. Ze hadden hem aangenomen als vervangleerkracht voor 5 weken, maar nu blijkt dat hij na dinsdag al mag stoppen omdat de andere leerkracht wat vroeger komt. Financieel gezien is dat jammer.

Ik heb enkel nog maar wat privé lessen gehad, niet te veel, en begin aan de universiteit op 19 september. Ik heb enkel 's ochtends les (8 dubbele lessen per week), en dat is ook waar ik om gevraagd had. Dan heb ik in de namiddag tijd voor privé lessen en om te schrijven. Het zijn weer allemaal eerstejaars Engels schrijven. Derde jaar op rij.

Reisverslag 2011 - Travel Journal 2011

Nederlands

Black dragon pool park in Lijiang

Lijiang by night

Terug van weggeweest! Elise en ik verlieten gisteren allebei Beijing rond hetzelfde uur, zij het met een andere vlucht.

Wat hebben we weer allemaal meegemaakt op onze 2de reis doorheen China? Het was een heel andere reis dan vorig jaar!

Ik geef kort een overzicht van de plaatsen waar we geweest zijn, en de impressies. Natuurlijk komt dit ook tjokvol te staan met foto's, daar kan ik gewoon niet omheen.

1. Lijiang & Dali

Lijiang is een oude stad zoals Brugge dat is: gerestaureerd en zeer toeristisch. Er zijn niet echt woningen over, enkel souvenirswinkeltjes die dezelfde zijn in elke straat. De lantaarns 's nachts waren wel erg mooi.
Tijdens ons bezoek regende het vooral. Niet zo gezellig dus.
Dali had veel gemeenschappelijk met Lijiang. Het ligt aan een groot meer (het Erhai meer), waarrond we wat gefietst hebben en een boottochtje maakten.

Going Chinese

Going Chinese too

Sugar print - suikerprint

Tiger leaping gorge

Waterfall at Tiger Leaping Gorge

2. Tiger Leaping Gorge

De Tiger Leaping Gorge is een gigantische rivier kloof tussen twee met sneeuw bedekte bergen in. Je kan er op de bergkammen wandelen, en halverwege blijven slapen in een guest house, wat we ook gedaan hebben.  Daar kwamen we trouwens wel heeeeeeeel toevallig een bekende tegen, de broer van mijn oude klasgenoot (en vriendje) Klaas. Sander was met de fiets een tocht aan het maken door Vietnam en China. Hem zo hoog op een berg tegenkomen was toch echt surreëel.

De wandeling was bij tijden gevaarlijk, en op elk moment adembenemend. We moesten over smalle paden, steile hellingen, een houten boomstam-brugje en zelfs watervallen. Vooral dat laatste vroeg wel wat stalen zenuwen. We hadden gelukkige onze gids Mr. Mu die ons regelmatig een handje toestak, letterlijk.

Dangerous bridge - gevaarlijke brug

Wat een uitzicht!

3. Chengdu

Chengdu is de hoofdstad van de piekante provincie Sichuan. De stad is deels bekend om het panda reservaat dat er even buiten ligt. Daar is een kweekprogramma opgesteld voor panda's, die zich nogal moeilijk voortplanten in het wild. Ze worden gekweekt met het idee dat ze later uitgezet zullen worden, maar toen we vroegen of dat ook daadwerkelijk gebeurde, kregen we het antwoord dat dat erg moeilijk was.

We gingen er uiteraard naar toe. We namen wel geen foto met de panda op de schoot, want dat kostte 1000Y. Nogal prijzig, leek ons, en waarschijnlijk krijgt het beertje er zeer weinig voor, dus ook niet echt fair.

We aten natuurlijk ook hotpot, en verbleven in nog een druk old-style touristisch plekje. De laatste dag deden we een tour op het platteland, en verhuisden daarna naar een fantastische hostel. Die was eigenlijk zelfs beter dan het hotel dat we kregen met China Online. Dat was meteen ook het einde van onze voorgeplande reis.

Looking for shade

Andrew's patience pays off

Yay for cocktails!

4. Beijing

Na Chengdu vertrok Andrew terug naar Yantai, en zochten Elise en ik samen ons hostel op in Beijing. De aankomst daar was een beetje in mineur, aangezien ze besloten hadden om ons in een schoendoos te steken. We hadden geen raam, en de badkamer stonk verschrikkelijk. Gelukkig konden we na één nacht wel van kamer veranderen.

Elise leert een liedje spelen

Summer Palace

Glasses made in China

I can do yoga anywhere

Pointing to Mongolia

Verboden Stad

In Beijing bezochten we de grote sites, met wisselend weer, maar genoten we ook echt van het zusjes zijn en lekker ontspannen.

Zeker de laatste twee dagen waren fantastisch. Toen hadden we het mooiste weer en bezochten we 3 parken, waar we telkens veel van de zon, ons spel kaarten en onze boeken genoten.

De laatste avond trokken we naar een café dat ook Belgisch bier aanbood (€5 voor een Lindemans Kriek, helemaal waard!) en waar we mochten meequizzen met een groepje andere ex-pats. 

798 Art District

Na 4 dagen Riksja-chauffeurs van ons af te slaan en steeds langer op te blijven dan de bedoeling was, trokken we de volgende dag moe maar voldaan naar de luchthaven. Na een laatste ijskoffie en een spelletje Oklahoma Gin en Cribbage, namen we met een snelle knuffel afscheid. 

Ontspannen in het park

Het terug thuiskomen was heerlijk. Mijn ventje had hier heel goed voor het appartement gezorgd, en zelfs brood gebakken! Zomaar, zelf geprobeerd, omdat ik dat toch niet zou moeten doen bij het eerste thuiskomen. Nu mis ik m'n zusje natuurlijk wel weer, maar het doet ook deugd om weer bij manlief te zijn.

Vanaf maandag beginnen de lessen weer. Salut vakantie!

English

Lijiang Old town

Back from the trip! Elise and I both left Beijing yesterday around the same time, be it on different flights.

What happened on this 2nd trip through China? It was a very different experience from the one last year. 

I'll give a short overview of the places we went to, and the impressions we got. Of course, this post will be crammed full of pictures as well. No getting around that one.

1. Lijiang & Dali

Lijiang is an old city in the way Bruges is: restored to its 'original' state and very very very touristy! There's not a lot of homes left, only shops that seem to be the same in every street. The lantarns at night were pretty though. During our visit, unfortunately it rained most of the time. 

Dali was similar to Lijiang in many ways, except that it's not quite as high up in the mountains, but located at a big lake (Erhai lake). We rode a bike around the lake area and took a little boat trip to a small island.

Relaxing in Dali

Harry caters to the Dutch too!

Fietsen in Dali

Walking over waterfalls

2. Tiger Leaping Gorge

The Tiger Leaping Gorge is an enormous river gorge between two snow-topped mountains. You can walk on the steep mountain sides, and sleep in a half-way lodge (conveniently called, the 'Half-Way Lodge'), which we did. There we accidentally ran into an old friend from my college. So surreal!

The hike was at times dangerous and constantly breathtaking. We had to walk narrow paths, steep slopes, a bridge made of slender tree trunks and even over waterfalls. Especially that last one called for nerves of steel. Luckily we had our guide Mr. Mu who often lent us a hand, literally.

C'est ça la vie!

Mr. Mu and Andrew

Hot-pot

3. Chengdu

Chengdu is the capital of the spicy province Sichuan. The city is partly known for the panda reserve that lays outside it. This is a breeding program for pandas, who seem to have a hard time reproducing in the wild (partly due to the fact that they're very picky, and because their young are so tiny when born).  They are bred there with the intent of putting them back into the wild eventually, although our guide freely confessed that that was a very difficult thing to do, and therefore probably would never happen. 

For Myriam, Björn & the Americans (Hooters Chengdu)

Of course we visited the reserve, but we didn't take the 1000Y picture with a panda in our lap. It seemed kind of pricey, and I'm sure the panda doesn't see one penny of that money, so it didn't really seem fair.

Of course we also ate hotpot, and we stayed in another 'old', touristy area. The last day we took a countryside tour, and moved to a great hostel. The hostel was actually better than the hotel our agency booked. That was the end of the pre-packaged trip we had planned.

Great wall

4. Beijing

After Chengdu, Andrew went back to Yantai, and Elise and I found our new hostel in Beijing. Our arrival there wasn't quite as happy as we'd hoped, since the hostel had decided to put us in a shoebox for the duration of our stay. There was no window and the bathroom smelled horrible. Luckily we could change after one night, provided we paid an extra 20Y per night.

Forbidden City

In Beijing, we visited the big sites, with changing weather, but also just enjoyed being sisters together and relaxing. Especially the last two days were wonderful. That's when we had the best weather and visited 3 parks. In the green we enjoyed the sun, our deck of cards and our books. 

The last night, we went to a café that also sold Belgian beer (that $7 Lindemans Kriek has never tasted so good!) and where we joined some other ex-pats for their weekly quiz.

Local performance

Modern Art in 798 Art District

After 4 days of being harassed by Riksja drivers and staying up way too late, we left on the last day tired but satisfied. After a last iced hazelnut coffee at the airport and a game of Oklahoma Gin and Cribbage, we said goodbye with a quick hug.

Coming back home was wonderful. My hubby had taken excellent care of the apartment. It's neater than it has been in months! He even baked bread just so that I wouldn't have to do that first thing when I got home.
Now I miss my sister, of course, but it also feels great to be back home with my husband.


On Monday I start teaching again. Bye bye holidays!

回中国

Nederlands

Een hostelkamer in Beijing.

Witte muren, witte lakens, een klein raam met daarvoor een donkerbruin gordijn. Er hangt een airconditioner die we voor verwarming kunnen gebruiken. Rechts boven is het plafond vochtig, de verf bladert af. Ik word wakker na 4 uur slaap, en zie dat het 18 uur is.

We kwamen toe in koud en donker Beijing, om 5 uur, na een vlotte vlucht met weinig slaap. We hebben nog wat rondgewandeld in de Hutong bij Tian'Anmen en al geluncht met Beijing Duck in het restaurant waar we vorige zomer nog met Myriam en Björn zaten. Uiteindelijk kunnen we de tijd moeilijk doden en wandelen we de hostel binnen waarover Papa, Mama, Lène en Manu zo vrolijk waren. We bestellen een Baileys Hot Chocolate die ons voor de reis naar België veel te duur had geleken, maar nu wel een koopje lijkt.

Uiteindelijk kraken we toch en betalen 180 voor een tweepersoonskamer voor de nacht. Sookie besluit bij haar vriendin te gaan overnachten, en gaat morgen nog snel naar de Belgische ambassade, waarna we samen terugkeren naar Yantai.

De pijn van het afscheid is nog wat rauw. Het lijkt steeds zo abrupt, en we zijn er nooit klaar voor. Hoe dichterbij het afscheid, hoe sterker we naar elkaar toe trekken. We moeten weer zoveel mensen achterlaten, die we graag veel vaker zouden zien. Ik draag van elk de ontmoetingen, mooie woorden, warme omhelzingen, mee in m'n bewustzijn. Al lijkt België alweer zo onwerkelijk ver weg, ik voel dat het me aangesterkt heeft. We zijn in deze koude, natte, druilerige winter omhuld met zoveel oprechte vreugde, warmte, liefde. De intense pijn die volgt bij het rekken van zoveel banden, is voor mij een bevestiging van de diepgaande kracht van die verbindingen. Terwijl ik de eerste keer dat we kwamen het gevoel had dat ik de banden doorsneed, voel ik nu alsof ze de wereld omspannen en van de hele planeet een nest maken waarin we ons allemaal geborgen kunnen voelen.

Genoeg gezweefd, terug met beide voeten op de grond, of liever in het warme bed.
Voor zij die moeilijk begrijpen waarom ik mezelf al die pijn aandoe, of ik misschien stiekem masochistische trekjes vertoon, probeer ik kort te verklaren waarom wij in hemelsnaam in China wonen en niet in België. Heb ik zo'n grondige afkeer van België? Absoluut niet, in tegendeel zelfs. Het is en blijft altijd thuis. Wat ik niet wou was het voorgetreden pad, omdat ik meer verwacht. Ik kwam naar China om uit te zoeken wat ik wou in het leven. Na een jaar en half (en vooral de laatste 8 maanden), is dat beeld beetje bij beetje duidelijker geworden. We hebben de 'wat', 'waar' en 'hoe' vragen lang uitgesteld. Op de 'wat niet', 'waar niet' en 'hoe we het liever niet doen', hadden we het antwoord veel sneller gevonden.

Dus China was een hapje van de wereld proeven om de smaakpapillen aan te scherpen. Onze blik is verruimd, en daardoor werd de droom duidelijker.

Ik wil kort even verduidelijken wat we op korte en lange termijn van plan zijn.

1. Regelmatiger dit blog bijhouden. Oké, dit is niet de eerste keer dat ik dit voornemen maak, zelfs niet de meest welgemeende, maar wel de best geplande. Updates zullen deel uitmaken van mijn tweewekelijkse routines. Vanaf nu dus: lakens wassen = blog updaten.

2. Wij maken ons contract af in China. Ik probeer minder les te geven om meer te kunnen schrijven, want dat is wat ik wil doen. Ik werk de eerste draft van mijn memoir af rond juli 2011.

3. We trekken naar Amerika, voor nog onbepaalde tijd. Misschien een jaar, ik denk maximum 18 maanden.

4. We reizen naar Australië of Nieuw-Zeeland en kijken eens rond om te zien of het ons bevalt.

5. (dit gedeelte is gebaseerd op een theoretisch inkomen en dus onder voorbehoud)
We kopen een prachtig huis in een landschap met glooiend, groene heuvels. We schaffen ons wat dieren aan, planten eigen groenten. Er volgt een kindje, nog een aantal boeken, nog een aantal kindjes. Onze familie en vrienden komen langs en worden verliefd op het idyllische landschap en het mooie weer. Er volgt een massale immigratie vanuit België.

Zoals je ziet, van concreet naar minder concreet, maar zeker niet naar minder gewaagd.
We zien het graag groot, en het geluk zit in het streven en het dromen.

Tot in Yantai!

Ons appartement in Yantai.

We hebben het gehaald. Na een lange, uitputtende twee dagen zijn we eindelijk thuis aangekomen. We hebben meteen uitgepakt en de schade opgemeten. Wat zijn we allemaal vergeten?

Wat zijn de problemen met het appartement? De bovenste houtlaag van de kleerkasten is helemaal losgekomen door de droge omgeving. We hebben nog geen gas om op te koken en het leidingwater ziet er precies minder helder uit.

We eten gezellig boterhammetjes bij wat kaarslicht (kaarsen van mijn vriendin Elien).

We genieten van een lange douche en kruipen strakjes vroeg in bed. Morgen beginnen we aan een nieuwe dag in China.

English

A hostel room in Beijing.

White walls, white sheets, a small window with a brown curtain in front of it. There's an A/C we can use for heating. Right above, the ceiling is damp and the paint is peeling off. I wake up after 4 hours of sleep and see that it's 6 p.m.

We arrived in cold and dark Beijing at 5 a.m. after a smooth flight with little sleep. We walked around in the Hutong close to Tian'Anmen for a bit, had Beijing Duck for lunch, and landed at a hostel we recognized from last summer. Then we came here with my mom and dad, and aunt and uncle. We ordered a Baileys Hot Chocolate which would've seemed outrageously expensive, had we not just come from Europe where it would be triple the price.

In the end, we can't last any longer as our eye-lids keep failing us. We give in and pay 180 for a double room for the night. Sookie decides to spend the night with her friend (she came with us to Belgium, and traveled back to China with us too). She has the visit the Belgian embassy tomorrow morning, after which we'll return to Yantai together.

The pain of saying goodbye is still a bit raw. It always seems so abrupt, and we're never quite ready for it. The closer the date of separation, the more we cling to each other. We have to leave so many people again, that we'd love to see more often. I carry the beautiful words and warm hugs of every meeting with me in my mind. Even though Belgium already seems so unreal and far away, I feel that the visit has strengthened me.

In this cold, dreary, wet winter, we were surrounded with so much sincere joy, warmth and love. The intense pain that follows after stretching so many ties, is nothing less than a confirmation of the strength of those ties. They won't break, no matter what distance comes between us. The first time we left Belgium, I felt as if they were cut. This time I feel as if they envelop the whole planet and turn it into a nest in which every place can be called 'home'.

Putting our two feet back on the ground, or rather, in a warm bed.
For those who find it hard to understand why I put myself through all this pain, if I'm secretly a little masochistic, I'll try to explain briefly why in heaven we live in China and not in Belgium. Do I really hate Belgium that much? Not at all, on the contrary. It is now and will always be my home.
What I didn't want was the well-trodden path, because I expect more. I came to China to find out what I wanted to do in life.

After about 18 months (and mostly in the last 8 months) that image has, little by little, become clearer. We've postponed the 'what', 'where' and 'how' questions for a long time. We'd found the 'what not', 'where not' and 'how we'd rather not do it' - answers much faster.

So China was a taste of the world to enhance our taste buds. It's widened our perspective, and that made the dream more concrete.

I'd like to clarify quickly what our short-term and long-term goals are:

• Being more committed to this blog. Okay, it's not the first time I've made this resolution, but I've planned it better this time. Updates will be part of my weekly, or bi-weekly routine. From now on: washing sheets = update blog.
  
  
• We finish our contract in China. I try to teach less, so I can write more, which is what I really want to do. I finish the first draft of my memoir around July 2011.
  
  
• We go to America, for a yet unspecified length of time. I'm thinking about 2 years, at least.
  
  
• We travel to Australia or New-Zealand and have a good-ol' look around to see whether we like it.
  
  
• (This part is based on a theoretical income and so subject to change)
  We buy an amazing house surrounded by rolling green hills. We get some animals, plant our own vegetables. There's a baby, some more books, some more babies. Our family and friends visit and fall in love with the idyllic scenery and wonderful weather. There's a rush om immigration into the country of people we love.

As you can tell, the plans go from very concrete to a little less concrete, but definitely not less daring. We like to dream big, and the happiness is in the journey.

See you in Yantai!

Our apartment in Yantai

We made it. After a long and exhausting two days, we've finally arrived home. We immediately unpacked and tried to establish the damage. What did we forget? What are the problems at home? The top layer of our wooden closet doors has peeled off because of the dry air inside. We don't have gas to cook on yet and the tap water seems a little less clear.

We eat some candle-lit sandwiches (it is Valentine's Day after all, the candles are from my good friend Elien).

We enjoy a long shower and will get to bed early. Tomorrow we start a new day in China.