Hier zitten we dan. In het verre, hete Los Angeles. Het is
nog wel even wennen.
De laatste week in België was er één van vooral afscheid
nemen. Dat is altijd moeilijk, maar we
hebben toch geprobeerd er iets moois van te maken.
 |
| De mannen: Andrew, Tom & Maarten |
Op maandag 20 augustus moesten we voor de laatste keer naar
Kind&Gezin voor de laatste metingen (90e percentiel) en laatste inentingen
(amper traantjes deze keer van onze flinke meid). De woensdag daarna zagen we de familie nog
eens op de gigantische Schuurmans BBQ. Met 94 man waren we eigenlijk nog net
niet compleet, maar volk genoeg voor een leuk feestje. Fantastisch om je in zo’n
‘nest’ thuis te mogen voelen.
Op zondag gaven we dan zelf een feestje voor de vrienden in
Brugge. Het werd een casual BBQ met verrassend goed weer en verrassend gezellig
volk. Zelfs met de beperkte lijst van genodigden, was er nog bijna plaats te
kort, maar met een extra tafel en een paar extra stoelen erbij ging het wel. De
laatste maandag gingen we nog even snel gaan shoppen in de Boops’n’Burps in
Antwerpen om wat moois en ook nog even langs Mamaskientje in Brugge voor een
Tummy Tub die perfect in de koffer paste! Ondertussen heeft die ook al haar
dienst bewezen in Las Vegas.
 |
| Savannah en haar Moeke |
 |
| Ijsje bij Da Vinci |
 |
| Mooiste dames ter wereld! |
 |
| Nog een dagje Antwerpen tussendoor |
 |
| Met Myriam en Björn |
En dan op woensdag brak de dag van vertrek eindelijk aan. Om
5 uur uit bed. Om 5u30 op de weg. Mama
had een lekker ontbijt klaargemaakt voor op de luchthaven. Tegen dat we
volledig ingecheckt waren hadden we nog een halfuurtje om dat met z’n zessen (Mama,
Papa, Elise, Andrew, Savannah en ik) op te peuzelen. De restjes namen we mee
voor het vliegtuig. Het afscheid was kort maar krachtig. Zo had iedereen het
het liefst. En dan het begin van onze lange reis.
 |
| Familie Berben - Schuurmans en familie Leigh - Berben |
 |
| Super In-Flight Entertainment |
De eerste vlucht was verbazingwekkend comfortabel. We zaten
op een klein vleigtuig (denk stijl Ryan Air) maar ze hadden ervoor gezorgd dat
we een extra stoel in het midden hadden voor Savannah. Daar lag zij vooral op
te slapen en wat te spelen. Wij sliepen een beetje en genoten van het
verbazingwekkend lekkere eten. Het bleek duidelijk aan de maaltijden dat we
vanuit Europa vertrokken.
Immigratie verliep ook vlot. De tweede vlucht was niet zo
makkelijk als de eerste. Daar hadden we stoelen vooraan waarvan de armleuning
niet omhoog kon (nogal krap bij de borstvoeding) en we konden er maar 2 naast
elkaar krijgen. Savannah moest dus slapen uitgestrekt op Daddy’s benen.
 |
| Mini-slaapjes |
Bij de aankomst in Los Angeles vielen er wel een paar
traantjes. We moesten even wachten op de koffers die met een latere vlucht
meegekomen waren, dus reden we snel langs In’n’Out voor een hamburger. Savannah
was uitgeput dus een knuffel zat er nog niet meteen in voor Grandma, maar de
volgende dag was dat al beter.
 |
| Op de luchthaven |
De aankomst in het huis was wat minder dan we verwacht hadden. De hygiëne liet
veel te wensen over en er zaten overal mieren in de keuken. We dachten nog even
naar een hotel te gaan, maar dat bleek te duur. We zijn nu al een weekje bezig
met opkuisen/opruimen. De mieren in de voorraadkast zijn grotendeels verdwenen.
In de rest van de keuken komen we wel
hier en daar een verdwaald exemplaar tegen. Maar de opkuis van dag 1 en 2 heeft
het probleem toch al voor een groot deel verholpen.
 |
| In de Tummy Tub op hotel |
Op zaterdag vertrokken we met Andrew zijn ouders naar Las
Vegas, slechts 3 uur later dan verwacht zaten we in de wagen. We maakten een
pit-stop bij Peggy Sue’s, een 50’s diner met een leuk tuintje. Savannah vond de
eenden en hun gekwaak absoluut hilarisch en schaterde er op los. Een grappig tussendoortje.
Tegen 5 uur kwamen we aan bij het hotel.
De naam ‘Excalibur’ kan dan grandioos klinken maar is toch maar een heel basic
hotel. De kamers waren zeker niet luxueus, eigenlijk amper proper.
 |
| 's Ochtends met Mama spelen |
Andrew’s
moeder had een autostoeltje gekocht dat in de buggy past die wij hier
tweedehands kochten. Savannah heeft dus vele uren in dat stoeltje doorgebracht.
Het was erg gemakkelijk dat we haar nooit hoefden wakker te maken en ook gewoon
met haar overal heen konden, maar haar zo lang in een stoeltje laten zitten
zullen we toch niet meer doen. Na een heel weekend zo rondgereden worden was ze
het op de terugreis kotsbeu en we hebben ettelijke stops moeten houden om te
zorgen dat ze er vrede mee kon nemen.
 |
| Met Sabrina |
 |
| En haar zus Kim |
Vegas zelf was zoals het altijd is: rokerig, rumoerig, veel
van hetzelfde. Niet echt onze favoriete vakantiebestemming, al zullen we er met
oudejaar terugzijn met Elise. Het was vooral leuk om Andrew’s broer met zijn
(nu al vrouw) verloofde te zien en Andrew’s meter en peter en hun dochters. We
kregen ook meteen een hele zak vol kleertjes voor Savannah. Ik denk dat ik
niets meer hoeft te kopen tot ze zeker een jaar oud is.
 |
| Bij Andrew's meter Jessie |
 |
| Andrew in z'n nopjes - rarara waarom |
 |
| Bewijs van Andrew's super talent: zonder gebruiksaanwijzing! |
Nu zijn we alweer een aantal dagen bezig met opruimen en
alles een beetje herinrichten. Andrew steekt Savannah’s bedje in elkaar op dit
eigenste moment (dat ik dit type, niet dat ik het online zet). Ik bak brood en
probeer elke dag lekker en gezond te koken.
Of we lang blijven hier in huis is nog wel zeer de vraag. We
hebben het gevoel dat onze aanwezigheid wel geduld maar niet echt geapprecieerd
wordt. Wat we in huis doen lijkt alvast niet veel uit te maken, al proberen we
het ook voor de grootvader op te knappen en proper te houden. Daarnaast is in
Los Angeles wonen wel duur, dus kijken we om eventueel noordwaarts te trekken
richting Oregon.
Dus de toekomst? Nog steeds een groot vraagteken. Maar dat
is voor ons al niets nieuws meer. Wij doen het één stap met een keer.
